Logo Printen Logo RSS logo facebook

"Verkrachting, doorbreek de stilte" - hulpnaverkrachting.be

48. "Verkrachting, doorbreek de stilte" - hulpnaverkrachting.be

Nieuw beleid op vraag van de vrouwenbeweging

Op 14 februari 2014, op Sint-Valentijn en op de dag van de wereldwijde actie van ’One Billion Rising’, werd er op federaal niveau een nationale sensibiliseringscampagne gelanceerd die mee een einde moet maken aan het deels verdoken fenomeen van verkrachting. Initiatiefnemers waren Vicepremier, minister van Binnenlandse Zaken en Gelijke Kansen, Joëlle Milquet, Vicepremier en minister van Volksgezondheid, Laurette Onkelinx en de minister van Justitie, Annemie Turtelboom in samenwerking met het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen (IGVM).

Zij stellen nieuwe maatregelen voor om de omkadering, de opvolging en de aangiftebereidheid van slachtoffers van seksueel geweld te verbeteren, zowel bij de politie, in het ziekenhuis als bij justitie. [1]

Deze campagne is een antwoord op de oproep die de vrouwenraden op 25 november 2013 lanceerden. Toen stapten de Nederlandstalige Vrouwenraad en de Conseil des Femmes Francophones de Belgique in een ’stoet van schaamte’ door Brussel om het falende verkrachtingsbeleid in ons land aan te klagen. Om deze vorm van geweld op vrouwen zichtbaar te maken, zetten de vrouwenraden de website www.ikzwijgnietmeer.be op met een petitie voor een beter beleid die reeds door meer dan 3000 mensen werd ondertekend.

Cijfers

In 2013,stelde de politie 689 gevallen vast van seksueel geweld binnen de familie, 2903 gevallen van seksueel geweld in de publieke sfeer, en 195feiten van groepsverkrachting. Deze cijfers zijn gedaald in vergelijking met 2012 [2].
Nochtans tekenen de ministers tegen deze vermindering een zeker voorbehoud aan. Experten duiden er immers op dat 90% van de slachtoffers nooit een klacht indienen.

En het is precies om dit stilzwijgen rond seksueel geweld te doorbreken dat deze nieuwe campagne "Verkrachting. Doorbreek de stilte" werd gelanceerd.

Waarom leggen de slachtoffers geen klacht neer?
De oorzaken zijn meervoudig: slachtoffers worden verteerd door gevoelens van angst, schaamte en schuld, en kunnen dus moeilijk over het seksueel geweld praten. Zeker omdat de slachtoffers de dader in de meeste gevallen kennen:

  • In 48% van de gevallen worden slachtoffers verkracht door hun partner
  • In 10% van de gevallen door een familielid
  • In 13% van de gevallen door een kennis
  • In 10% van de gevallen door een collega op het werk.
  • Wat seksuele agressie tegen minderjarigen betreft is de dader in zelfs 85% van de gevallen een bekende. (Bron: brochure van het IGVM - zie hieronder)

Verkrachting. Doorbreek de stilte: de campagne

De multimediacampagne bestaat uit:

Enkele reacties

Uiteraard is de vrouwenbeweging blij met deze campagne. Toch plaats Garance, een Franstalige vzw die sinds 2000 vecht tegen gendergerelateerd geweld, enkele kanttekeningen. Geweld heeft wel degelijk een sekse en raakt vrouwen vaker en intenser dan mannen. Dit moet ook duidelijk zijn in de communicatie rond seksueel geweld. Genderneutraal taalgebruik is hier misplaatst. Anderzijds had Garance ook graag meer nadruk op preventie gezien en stelt de vzw vraagtekens bij het naar voor brengen van de politie als enig aanspreekpunt voor slachtoffers van geweld.
Lees de reactie van Garance.

(In samenwerking met Céline Hayette - stagiaire vertalen bij Amazone)

[1] Lees voor een overzicht van de maatregelen het nieuwsbericht Sensibiliseringsweek - « Verkrachting. Doorbreek de stilte» op de website van het IGVM.

[2] In 2012 werden geregistreerd: 754 gevallen van seksueel geweld binnen de familie, 3223 gevallen van seksueel geweld in de openbare ruimte en 248 feiten van groepsverkrachting.

[3] De expertengroep werd samengesteld uit actoren uit de hulpverlening, dadertherapie, politie, DNA-analyse, justitie vrouwenorganisaties en NGO’s maar ook met advocaten, provinciale coördinatoren, onderzoekers en personen uit de medische wereld. De aanbevelingen uit het rapport werden ook besproken met de verschillende departementen van binnenlandse zaken, justitie en volksgezondheid.