Logo Printen Logo RSS logo facebook

Wetgeving en beleid inzake gendergelijkheid

Wetgeving en beleid inzake gendergelijkheid

Om u kennis te laten maken met het verkennende literatuuronderzoek dat het Amazone Documentatiecentrum Genderbeleid deed rond gender en openbare ruimte, belichten wij elke maand een ander aspect uit deze studie. Dit artikel geeft u een voorsmaakje van het derde hoofdstuk, dat dieper ingaat op de wetgeving en het beleid rond gendergelijkheid. [1].

Het derde hoofdstuk bestudeert de wetgeving en het beleid rond gendergelijkheid. M/V-gelijkheid is immers ingeschreven in het internationaal recht en vormt een onderdeel van de Europese en internationale regelgeving.

De Studie geeft een overzicht van de internationale basisverdragen:

  • de Stichtingsakte van de Verenigde Naties en de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens
  • het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie tegen vrouwen

Zij buigt zich vervolgens over de 4 wereldvrouwenconferenties van de Verenigde Naties (1975-1995). Deze hebben er immers voor gezorgd dat gendergelijkheid op de internationale agenda kwam en zij wisten wereldwijd beleidsverantwoordlijken, experts en het middenveld te mobiliseren rond dit thema.

De idee om van gendergelijkheid een centraal thema te maken stamt uit deze sterke en positieve periode. En tegelijkertijd werden er ook bindende streefdoelen vastgelegd. De strategie van gender mainstreaming, hoewel op dat moment nog niet zo genoemd, was geboren.

Het was de Raad van Europa en meer bepaald, zijn Stuurgroep voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen, die een definitie formuleerde voor het concept van gender mainstreaming in een rapport dat ook goede praktijken bevat. Volgens de Group of Specialists on Mainstreaming (EG-S-MS) van de Raad van Europa bestaat gender mainstreaming uit: « het (re)organiseren, verbeteren, ontwikkelen en evalueren van beleidsprocessen op zo’n manier dat het perspectief van gendergelijkheid wordt geïntegreerd in alle beleidsdomeinen en op alle beleidsniveaus door de actoren die normaal dat beleid maken." » [2].

De Verenigde Naties maakten van gender mainstreaming de officiële strategie van hun eigen beleid, hun administratie en hun functionering op basis van Resolution A/RES/64/289 van 2 juli 2010 over de coherentie van het VN-systeem, in het kader van hervormingen. De Verenigde Naties riepen bij resolutie A/64/L.56 ook UN Women in het leven. UN Women, dat werd opgericht met het oog op een grotere performantie, ontstond uit verschillende VN-diensten die elk beschikten over een eigen specialiteit op het vlak van gender en vrouwenrechten.

De strategie van gender mainstreaming was verniewend en lag aan de basis van de uitbouw van andere transversale strategieën. Mainstreaming staat vandaag de dag model voor alle mechanismen van horizontale integratie (mainstreaming van handicap, mainstreaming van sociale inclusie, enz.).

Het derde hoofdstuk laat vervolgens zien hoe gendergelijkheid aan bod komt in het Europees recht en in België om zich toe te spitsen op een lokaal instrument, namelijk : het Charter voor de gelijkheid van Vrouwen en Mannen in het lokaal beleid, ontwikkeld door de Raad van Europese Gemeenten en Regio’s (CEMR) .

Literatuurstudie « gender en openbare ruimte »

Het eindrapport geeft een overzicht van de vooruitgang die er in de academische wereld is gemaakt op het terrein van gender en openbare ruimte, van het engagement en van de acties van vrouwenverenigingen ontwikkelden om aan vrouwen de plaats te geven die zij verdienen in het stedelijk beleid en genderbeleid en geeft voorbeelden van goede praktijken.

Meer weten?

  • Link naar het literatuuroverzicht « Gender en openbare ruimte »
  • Link naar de brochure
  • Er werd een lexicon ontwikkeld met basisconcepten om de lectuur van dit literatuuroverzicht te vergemakkelen (begrippen in het Frans, begrippen in het Nederlands).
  • Nood aan bijkomende informatie? Contacteer Virginie Tumelaire, 02 229 38 30, v.tumelaire@amazone.be.

    Deze studie is onderdeel van een project met vele facetten, waaraan Amazone sinds een tweetal jaren werkt. Het project verliep in verschillende stappen. Het startte met een informatieopdracht, waarbij de medewerksters van het Documentatiecentrum Genderbeleid twee literatuurstudies realiseerden. Deze studies vormden de voedingsbodem voor een rondetafelgesprek en focusgroepen rond dezelfde thematiek maar toegespitst op de situatie in Sint-Joost-ten-Node. Het interactieve deel van het project kreeg daarnaast ook een artistieke en symbolische component. Een kunstenares maakte vier portretten van vrouwelijke inwoners van Sint-Joost-ten-Node. Deze zullen vanaf 8 september 2015 een prominente plaats innemen in het Brusselse metrostation Madou.

[Dit artikel werd geschreven door Carole Germani, vrijwilligster bij Amazone]

[1] U vindt het artikel in hoofdstuk 3, pg. 30-42.

[2] Bron van Nederlandse vertaling van het concept: deze webpagina van het IGVM.