Logo Printen Logo RSS logo facebook

Ontmoeting en debat in het Franstalig Brussels Parlement rond prostitutie en afschaffing prostitutie in Frankrijk

Ontmoeting en debat in het Franstalig Brussels Parlement rond prostitutie en afschaffing prostitutie in Frankrijk

Op 28 januari organiseerde het Franstalige Brusselse parlement een debat over prostitutie, om te discussiëren over ’het oudste beroep ter wereld’ - of wat de ’abolitionisten’ eerder het ’oudste geweld ter wereld’ noemen.

Viviane Teitelbaum, voorzitter van het CFFB en afgevaardigde in het Brusselse parlement, gaf aan dat de CFFB zich uitspreekt voor het afschaffen van prostitutie, in lijn met het standpunt van de Europese Vrouwenlobby (LEF/EWL). Zij beschouwen prostitutie als geweldpleging (op vrouwen) waar vooral arme en kwetsbare vrouwen het slachtoffer van zijn. De mensenhandel voedt 90 % van de zeer lucratieve prostitutie-business. De Europese Lobby van Vrouwen lanceerde een brochure over de mythes die prostitutie omgeven.

Vervolgens werd de documentaire « Not for sale/Pas à vendre », geregisseerd door Marie Vermeiren, vertoond. Een introductieclip is terug te vinden op de Youtube-pagina van de Europese Vrouwenlobby (LEF/EWL).

Pascale Maquestiau, verantwoordelijke voor ’missie’ voor de NGO le Monde selon les femmes legde de link tussen seksuele en economische uitbuiting. Alle vormen van geweld komen er in voor: van de seksuele uitbuiting over de impact op de gezondheid van de prostituees tot post-traumatische stress-syndromen, sociale uitsluiting, enz. Het gaat wel degelijk om economische uitbuiting: prostituees verdienen heel weinig. Een Belgische studie van de KU Leuven en Nationale Bank wees uit dat de prostitutie-business 870 miljoen euro inkomsten genereert, waarvan een groot deel het voorwerp is van belastingontduiking. De vzw maakte in 2014 een brochure over het onderwerp.

Renaud Maes, directeur van de vleugel voor permanente vorming en sociale cohesie van de vzw Collectif Formation Société, stelde de studie ’De prostitutie van studenten in Brussel’ voor. Meerdere studenten beschrijven er hun intrede in de prostitutie als ingegeven door materiële redenen en beschrijven hun activiteiten als ’overgangsactiviteit’. De studenten die zich prostitueren relativeren de ernst van hun activiteit, maar geen enkele van de ondervraagden wil er na zijn studies nog mee doorgaan. Het risico op schoolverlating is groot, en de meeste ondervraagden gaven aan geweldplegingen ondergaan te hebben. Vervolgens riep Mr. Maes op om de realiteit van het terrein te onderkennen en er mee rekening te houden hoe de intens seksistische maatschappij doorgedrongen is in de collectieve representaties en het hoger onderwijs. Die laatste weigert om de sociale kwesties die dit creëert aan te boren, zoals studies naar prostitutie bij studenten, omdat dit het imago van de instellingen zou schaden. Vervolgens getuigde een voormalige prostituee. Zij zet zich in om de stem van prostituees te laten horen en gaf aan welke consequenties de legalisatie van prostitutie zou hebben. De weigering van een klant zou dan kunnen beschouwd worden als een zware fout, en ontslag zou kunnen volgen. De rechten die verondersteld beschermd te worden door legalisatie kunnen niet worden gegarandeerd. Want welke prostituee heeft nog nooit een klant geweigerd?

De vraag en antwoord sessie was zeer geanimeerd. De vereniging van sekswerkers (Utopi), die zelfstandige sekswerkers vertegenwoordigt, klaagde de versmelting van mensenhandel en prostitutie, het misprijzen tegenover prostituees en de onzichtbaarheid van mannelijke prostitutie aan. Meerdere maatschappelijk werkers lieten van zich horen om te onderstrepen dat er geen juiste middenweg in het debat bestaat. De bestraffing van de klanten zal het probleem enkel verbergen, en men zou zich moeten concentreren op de gemeenschappelijke punten, de slachtoffers helpen en de organisaties - wiens gedaalde subsidies stapsgewijs zal resulteren in de verdwijning van sociaal werkers op het terrein - financieren.

Prostitutie in België

Het Belgisch prostitutiesysteem ontwikkelde een tolerantie tegenover koppelarij, dit terwijl België zich geëngageerd heeft om te strijden tegen elke vorm van koppelarij door de ratificatie van de Verdrag van de Verenigde Naties tot bestrijding van de handel in mensen en de exploitatie van prostitutie [1]. De ’onroerende koppelarij’ wordt getolereerd, op voorwaarde dat de winst niet ’abnormaal’ is, maar die laatste voorwaarde wordt niet gecontroleerd en de koppelaars worden slechts heel weinig onderzocht. De gemeentelijke politiereglementen verbieden de etablissementen niet, maar kwartieren ze in op bepaalde adressen en een certificaat van conformiteit wordt geëist door de gemeenten, die voorbijgestreefd lijken door de afwezigheid van een federaal beleid.

Frankrijk op weg naar afschaffing prostitutie

Frankrijk maakt een andere keuze. Op 6 april werd Frankrijk het vierde Europees land, na Zweden, Noorwegen en Ijsland, om de klanten van prostituees strafbaar te maken voor de wet. Het doel is om de prostitutie hiermee op lange termijn af te schaffen. De wettekst werd aangenomen in een conflictcontext, na meer dan twee jaar van onderhandelingen tussen de twee medewetgevers, die er niet in slaagden een akkoord te vinden over de bestraffingen van klanten. Uiteindelijk moeten de klanten een boete van 1.500 euro betalen. Dat bedrag kan tot 3.500 oplopen in geval van recidive. De prostituees zullen op hun beurt niet meer gezien worden als wetsovertreders, en zullen kunnen genieten van hulp in het kader van ’exitprogramma’s’ met sociale begeleiding en tijdelijke verblijfsvergunningen als ze de Franse nationaliteit niet bezitten. Veder zijn er ook maatregelen voor opleiding en sensibilisering voorzien, om zo prostitutie te voorkomen.

Bepaalde vrouwenorganisaties hebben deze overwinning verwelkomd: de Europese Vrouwenlobby juichte de beslissing toe in een persbericht. Met de beslissing positioneert Frankrijk ’zich aan de zijde van de geprostitueerde personen door dit systeem, die deze personen uitbuit, als geweld en obstakel in de menselijke waardigheid te beschouwen.’

Meer informatie

Deel op sociale media