Logo Printen Logo RSS logo facebook

Veiligheidsplan 2016-2019: quid met intrafamiliaal geweld?

Het nieuwe Nationale Veiligheidsplan (NVP) 2016-2019 werd aan het publiek voorgesteld op 7 juni j.l.
Men herinnert zich nog dat Jean-Marie Brabant, voorzitter van de Vaste Commissie voor de Lokale Politie, op 30 april 2015, aankondigde dat "het weinig zin had om van intrafamiliaal geweld opnieuw een prioriteit te maken" [1] [2].

Reacties

Ongenoegen troef vanuit verschillende kanten (middenveld, ministers, parlementairen, politieke partijen...): "Een kaakslag voor de slachtoffers die aangifte durven doen", aldus Karen Moeskops van Amnesty International. Het VOK wees op de ruimte voor verbetering van de aanpak van het probleem, het expertisecentrum Steunpunt Algemeen Welzijnswerk op de wisselende kwaliteit van het onthaal van slachtoffers bij de politie en de Centra voor Algemeen Welzijnswerk (CAW) op het belang van preventie. Oppositiepartij Groen betreurde het "foute signaal" dat partnergeweld niet langer een prioriteit was voor de politie. [3]

De dag zelf al van het verschijnen van het voorstel van Jean-Marie Brabant, een reactie vanuit de Kamer van Volksvertegenwoordigers [4]. Zij interpelleerden minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon over het weglaten van partnergeweld als prioriteit uit het toekomstige NVP. [5]

De minister moest meteen de gemoederen sussen : "Intrafamiliaal geweld is een zeer belangrijk aandachtspunt voor de regering. Dat issue komt aan bod in het regeerakkoord en in het nieuwe Wetboek van Strafvordering. De werkzaamheden met betrekking tot de kadernota en het Veiligheidsplan zijn aan de gang en er wordt overleg georganiseerd. Het is nog te vroeg om te bepalen welke prioritaire fenomenen er in de beide plannen moeten worden opgenomen." [6]

De gezamelijke reactie vanuit de politieke wereld en het middenveld resulteerde in het behouden van partnergeweld als prioriteit in het NVP 2016-2019. Zo werden onder het hoofdstuk "Geweldcriminaliteit, aantasting van de persoonlijke integriteit en discriminatie", drie grote prioriteiten uitgewerkt: intrafamiliaal geweld, seksueel geweld t.a.v. meerderjarigen en t.a.v. minderjarigen en discriminatie.

Intrafamiliaal geweld

Het NVP specifieert dat de acties van de geïntegreerde politie kaderen in het NAP geweld 2015-2019.
Het NVP onderstreept in het bijzonder het belang van:

  • een nauwgezette toepassing van de richtlijn COL 4/2006 inzake partnergeweld,
  • het doen toenemen bij de slachtoffers van de aangiftebereidheid,
  • de individuele opvolging van de slachtoffers,
  • het beschikken over voldoende woningen voor crisisopvang voor slachtoffers.

De objectieven van het NVP op het vlak intrafamiliaal geweld

Beeldvorming
- Verbeteren van statistische gegevens rond intra-familiaal geweld door een specifieke genderanalyse te maken van de evolutie van het aantal klachten dat door de politiediensten wordt geregistreerd als geweldfeiten tussen partners. (p. 57)

Preventie
- Verzekeren van een betere vorming en een goede sensibilisering van de politie. De aandacht voor intrafamiliaal geweld dient te worden geïntegreerd in de basisopleiding zoals deze in de politiescholen wordt gegeven. Daarnaast dient een bijzondere opleiding te worden uitgewerkt voor de personen van de dienst slachtofferbejegening van de politie. (p. 57)
- Bijdragen aan de ontwikkeling van instrumenten voor risicobeoordeling, risicobeheer en het beter herkennen van signalen van intrafamiliaal geweld door:

  • het ontwikkelen van een specifieke expertise rond schijnhuwelijken binnen de geïntegreerde politie;
  • vanuit de gemeenschapsgerichte politiezorg, het onderhouden van contacten met risicogroepen in de bevolking teneinde het aangeven van intrafamiliaal geweld te bevorderen;
  • bijdragen aan een risicobeoordelingsinstrument inzake eergerelateerd geweld. (p. 57)

Repressie
- Naleven van de verplichtingen uit de COL 4/2006 betreffende het strafrechtelijk beleid inzake partnergeweld, met bijzondere aandacht voor de veiligheid van het slachtoffer, de situatie van de kinderen die deel uitmaken van het gezin, de (eventuele) bijkomende risicofactoren die belangrijk zijn opdat de magistraat de situatie kan beoordelen (o.a. met het oog op het opleggen van een tijdelijk huisverbod).

Nazorg
- Er op toekijken dat de lokale politiediensten bijdragen tot de ontwikkeling van de initiatieven van de deelstaten i.v.m. het juridisch kader voor ketenaanpak, de implementatie van Family Justice Centers (en de lessen die hieruit zijn te trekken), en eventuele protocolakkoorden met andere diensten voor een betere samenwerking inzake crisissituaties [7].

Meer info

[1] Intrafamiliaal geweld is één van de prioriteiten van het NVP sinds 2008.

[2] Bron: De Standaard, http://www.standaard.be/cnt/dmf2015...

[3] Bron: "Bestrijding partnergeweld moet prioriteit blijven".

[4] Met name vanwege: Karin Jiroflée (sp.a), Laurette Onkelinx (PS), Vanessa Matz (CdH), Koenraad Degroote (N-VA), Sabien Lahaye-Battheu en Nahima Lanjri (CD&V). Cfr. p. 22-39 van het integrale verslag van de plenaire zitting.

[5] Lees hierover ook dit artikel .

[6] Cfr. idem, p. 27.

[7] Een Family Justice Center is een centrum waar slachtoffers van gendergerelateerd geweld en van huiselijk geweld toegang hebben tot een waaier aan noodzakelijke politionele, gerechtelijke en hulpverleningsdiensten. Informeer u via "Family Justice Centers zijn de toekomst Nieuwe aanpak intrafamiliaal geweld". Het is een van oorsprong Amerikaans concept dat in Europa werd overgenomen. In het kader van het derde Daphne-programma werd er met dit concept geëxperimenteerd in grote Europese steden als Warschau, Berlijn, Milaan, Antwerpen, Tilburg en Venlo. De Kadernota Integrale Veiligheid voorziet "het uitwisselen van informatie over reeds bestaande projecten, het evalueren en opstarten van pilootprojecten in verband met Family Justice Centers" (p. 96)
Bezoek voor meer informatie ook de websites Family Justice Center Alliance en Family Justice Centers Europe.